ცარიელი მთვარე

სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ ყველაფრის გაგება და პატიება შემიძლია…

სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ ზოგიერთი ადამიანი ამასაც კი ვერ იყენებს…

თუმცა, მგონი მე საქმე ადამიანებთან არა მაქვს.

მთვარე შემიყვარდა,

ნამდვილი მთვარე…

17005870_1462831503751368_1126269194_n

იცით ეს რას ნიშნავს? ჯერ მეც ვერ გავიგე,  (მგონი გავგიჟდი…)

მაგრამ მთვარის სიყვარული ადვილი ნამდვილად არაა.

მთვარე ძალიან შორსაა,

მთვარე ყოველდღიურად იცვლება,

მთვარეს 2 მხარე აქვს,

ერთს ვერასდროს დაინახავ, მეორე კი ხან მთლიანად ჩანს ხანაც ნაწილობრივ, ხანაც სულ ქრება….

large

მე სავსე მთვარეს ვუყვარვარ.  მთვარის შევსებასთან ერთდ ერთად ნელ-ნელა იმატებს გრძნობებიც მაგრამ როცა მთვარე დაცლას იწყებს….

მგონი კი არა ნამდვილად გავგიჟდი! მეტაფორულად დავიწყე საუბარი და ამასობაში თავი რაღაც უცნაურობაში გავყავი. მთვარის ფაზებს დავაკვირდი…

ჯანდაბაა!!!

სხვა ახსნას რომ ვერ უძებნი ადამიანის ქმედებებს და მთვარეის ფაზებზე იწყებ დაკვირვებას რა ქვია ამას? (ჩემმა მეგობარმა შიზოფრენია უწოდა, მაგრამ ფსიქოლოგი მე ვარ და მგონი ვერცერთი აშლილობა ვერ გადმოსცემს ზუსტად ჩემს მდგომარებას… )

მაგრამ მართლა ემთხვევა… :/

ყველაფერი იანვარში დაიწყო, როცა მთვარე ივსებოდა და ზუსტად სავსე მთვარე იყო როცა შევხვდით…

თებერვალი არ მახსოვს, მაგრამ 28 მარტს რომ დაიკარგა ეს ნამდვილად მახსოვს. ახალი მთვარე იყო, როგორც ახლა აღმოვაჩინე :დ  დაბრუნებაც ზუსტად ემთხევვა სავსე მთვარეს 11 აპრილს…  26 აპრილს კი რატომღაც მთელი ღამე ფიქრობდა და მოიფიქრა რომ უნდა დავშორდეთ, ისევ ახალი მთვარისას. ^^Screenshot (7)

გიჟი ვარ,აბა რა ვარ??  მთელი ჩათი გადავაბრუნე ამის გამო, 11 მარტსაც შევრიგებულვართ რაღაც სისულელის გამო გაბუტულები (12ში იყო სავსე მთვარე) ცუდად იყო წინა ახალი მთვარისას და ”რაღაც ვერ იყო” იმის წინაც :/

შეიძლება მთავრესთან ერთდ ადამიანიც დაცარიელდეს?

ამ ლოგიკით თუ გაგრძელდა დაახლოებით 11 მაისისთვის ისევ შერიგება უნდა მოინდომოს და მე? როგორ უნდა მოვიქცე? მე სიმშვიდის და სტაბილურობის უზომოდ მოყვარული ადამაინი….

თუმცა უკვე ისე შევეჩვიე ამ მიქცევა-მოქცევას ვეღარც ვბრაზდები, ვეღარც მწყინს, ვეღარაფერი….

ერთი კია, იზრდება ჩემი ფლეილისთი მთვარიანი სიმღერებით და ჩემი ფოტოკოლექცია მთვარიანი სურათებით…

Crescent

18110628_1535967193104465_444387077_n

 

climbing to the moon

tumblr_ofhyo32lJc1uf78uqo1_500

Clair de Lune

16831960_1455851001116085_1330334598190736224_n

Full Moon And Empty Arms

17190578_1473268742707644_1886976238636546157_n

……………………………

ბოლო ფურცელი

ყველა ურთიერთობა იმიტომ იწყება რომ დასრულდეს.

უფრო სწორედ, ამიტომ არ იწყება მაგრამ ბოლო მაინც ასეთია, არაფერი განსაკუთრებული, ეს ამბავი ყოველთვის ძალიან ჩვეულებრივი იყო ჩემთვის, ადამიანებთან რომლებიც ძალიან მომწონდა ამიტომ ვირჩევდი  მუდამ ურთიერთობის იმ ფორმას რომელიც ყველაზე დიდხანს და ბედნიერად გრძელდება – მეგობრობას. Continue reading

სპრაიტი

ვსვამ სპრაიტს, ვამტვრევ თხილს და ვფიქრობ წუთისოფლის ამაოებაზე….

რეალურად რომ დავფიქრე არც ისეთი სულელი ვარ როგორც უმრავლესობა, არც ისეთი მახინჯი, არც ისეთი ბოროტი, არც ისეთი დაბალი, არც ისეთი უხასიათო… საერთოდაც, ყველაფერში საშუალო ან ოდნავ დადებითისკენ…

და მაინც ვახერხებ ვიცხოვრო ისე რო  სულ რამდენიმე ადამიანი მიტანს ისიც ძლივს და ისიც იმიტომ რომ ბოლომდე არ მიცნობს… (ალბათ)

ეს რეალურად რომ დავფიქრდე და საინამდვილეში იშვიათად ვფიქრობ რეალურად და სულ რაღაც სისულეებს ვიგონებ ^^

სინამდვილეში ჩემი თავი ხან ყველაზე საშინელი არსება მგონია ამ სამყაროში და ხანაც ყველაზე კარგი და თან, რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა  იყოს,  მაინც ყოველთვის ვიცი  რომ  ვარ უბრალოდ – ს ა შ უ ა ლ ო !

სპრაიტს ვსვამ თქო და რატომღაც დავინტერესდი ამ სასმელის სახელის წარმომავლობით.

დამთხვევები ყველგან მხვდება ყოველ წამს და აქაც არ გამკვირვებია. თურმე Sprite არის იგივე ფერია, ელფი…

erina

(ჩემნაირი წითელი თმით, მწვანე თვალებით, სწორი წარბებით, ხელთათმანიტაც კი :დ )

პატარა რომ ვიყავი ვოცნებობდი მეგობარი ელფები მყოლოდა, აი ისეთი ღამე ოთახს რომ გამინათებდნენ და ყურში საინტერესო ამბებს ჩამჩურჩულებდნენ, აღარც სიბნელის შემეშინდებოდა და აღარც მარტოობის. ახლა მობილური მაქვს და სპრაიტს ვსვამ…

ჩემი ერთერთი უსაყვარლესი სიმღერაც ხომ წყლის ელფზეა: Lady Of The Lake 

მე ანუ სულთამქექავი….

FB_20151017_17_40_28_Saved_Picture

ანუ მე ანუსაინტერესოადამიანოლოგი II

(ეს ჩართე)

ხანდახან ისე მჭირდება ძალიან ღრმა სულიერი ურთიერთობები მგონია ცოტაც და ჭკუიდან გადავალ….

აღარ ვიცი რა გავაკეთო ოღონდ ჩემთვის საინტერესო ადამიანი ჩემში შემოვიტყუო, ბოლომდე ამოვქექო მისი სულის ყველაზე მიყრუებული კუთხეები და იმავეს უფლება მივცე მასაც.

ხანდახან ისე მჭირდება ყველაფერი ეს მინდა თავი დავანებო სწავლას თუ სხვა ყველა ყოველდღიურ საქმიანობას და უბრალოდ ვიქექო სულებში….

ახლაც ეგ პერიოდი დამეწყო… ადამიანის ბოლომდე გაცნობა ხომ შეუძლებელია  მაგრამ ხდება ხოლმე რომ წლების მანძილზე ერთად ყოფნის შემდეგ მეტად ღრმად წასვლა ძნელდება. ეს იმას არ ნიშნავს რომ ურთიერთობა უნდა დამთავრდეს….  ან იმას რომ ვინმე მბეზრდება, ასეთები უფრო და უფრო მეტად მიყვარდება…  უბრალოდ რაღაც ახალია საჭირო რომ ვიქექო და ვიქექო….

ოოო როგორ ვმწარდები როცა ვიღაც არ მიშვებს ისე ახლოს როგორც მე მინდა…. დეპრესია მეწყება :დ

არადა ამ სიღრმეებისაც მეშინია… :/  ყველა ვერ  მიხვდება მსგავსი ინტერესის მიზეზს, ყველაფერი შეიძლება მოხდეს… იმისაც მეშინია ზედმეტად არ მივეჩვიო იმას ვინც ვიცი არ გამიფრთხილდება….

ზოგი ადამიანი რატომღაც თავის შინაგან სამყაროს საგულდაგულოდ მალავს, იქნებ სწორედ იმიტომ რომ მეტი ინტერესი გამოიწვიოს, მაგრამ მგონი ბევრი არც კი ფიქრობს ამაზე, სრულიად გაუცნობიერებლად იქცევა ასე… ეშინია ვინმემ მის სისუსტე არ დაინახოს, ვინმემ საცინად  არ აიგდოს, ვინმემ გული არ ატკინოს….

მართალიცაა…

მიუხედავად იმისა რომ ჯერ კიდევ ღემად მწამს (მინდა რომ მწამდეს) რომ ყველა ადამიანი უზომოდ საინტერესოა თუკი შენ ამის დანახვას მოინდომებ, მაინც ხანდახან ამაში ეჭვი მეპარება… ძნელია ყოველდღე იმგზავრო მეტროთი… უყურო უამრავ უბედურ ადამიანის, რომელთაც სახეზე აწერიათ რომ მხოლოდ თვითგადარჩენის ინსტიქტი ამოძრავებთ… მიხვიდე საუკეთესო უნივერსიტეტში, საუკეთესო ლექტორის სემინარზე და მოისმინო, როგორ განიხილავს იგი სტუდენტებთან ერთად, რომელი აიფონი ჯობია…

მიუხედავად ამისა მაინც არ დაკარგო რწმენა, რწმენა თუნდაც იმისა რომ ერთ მშვენიერ დღეს შენც რობოტს არ დაემსგავსები…

11218158_893085994084055_8697281704350783105_n

მაისურზე რომელიც ახლა მაცვია წერია:

”Woman are like music, some speak the truth while others are just noise…”

 

არ ვიცი რატომ მხოლოდ ქალები… ქალსა და კაცს შორის დიდია განსხვავება, რაშიც დღითიდღე უფრო და უფრო ვრწმუნდები მაგრამ არც იმდენად დიდი რომ ისინი მუდან ცალცალკე განვიხილოთ. (აშკარად ძალიან გადავუხვიე)

 

6tag-1535710915-851962603684909228_1535710915

აღარ მახსოვს რატომ დავიწყე ამ პოსტის წერა მაგრამ ერთი რამ მინდა კიდევ ვთქვა:

ადამიანები მართლაც ჰგვანან მუსიკას, წიგნებსაც…. საერთოდ ყველაფერი რაც მიყვარს ერთმანეთს ჰგავს… ჩემი თითქოსდა სრულიადნ განსხვავებული მეგობრები ერთად რომ აღმოჩნდებიან უცებ თავი ზედმეტი მგონია იმდენი აქვთ საერთო….

არადა როგორ განვსხვავედებით ერთმანეთისაგან… ეს ჩვენ გვინდა რომ დავემსგავსოთ…

 

tumblr_mwd85vjG0q1scb77so1_540

ლურჯი

საოცარი კომპოზიტორი, საოცარი მუსიკა, საოცარი ტექსტი, საოცარი ფილმი, საოცარი ფერი – ლურჯი

 

 

 

“Though I speak with the tongues of angels,                                                                                                                               If I have not love…
My words would resound with but a tinkling of a cymbal.
And though I have the gift of prophecy…
And understand all mysteries…
and all knowledge…
And though I have all faith
So that I could remove mountains,
if I have not love…
I am nothing.
Love is patient, full of goodness;
Love tolerates all things,
Aspires to all things,
Love never dies,
while the prophecies shall be done away,
tongues shall be silenced,
knowledge shall fade…
thus then shall linger only
faith, hope, and love…
but greatest of these…
is love”.

სამი ფერი – ლურჯი

 

ბაბუაწვერას ღვინო

”ეს სიტყვები ენაზე ზაფხულის გემოს ტოვებდა….
თავად ღვინო კი შეყოვნებული და მოხუფული ზაფხული გახლდათ….”

თურმე სანამ ბავშვები ვართ ასე ვხუფავთ და ვინახავთ ზაფხულის თითოეულ დღეს, თითოეულ მოვლენას ჩვენს გონებაში, ყვითელ ბლოკნოტში ან სულაც სურათებში რომელსაც ვიღებთ…. მოზრდილებისთვის კი უკვე ყველა დღე თითქმის ერთნაირია…

11041707_951498641551326_5692024811463518510_n Continue reading

რომანტიკოსი მე….

night,-moon,-clouds,-night-sky-196071

”წუხელ მივხვდი,
რომ ვარსკვლავებისთვის ჩვენც ვარსკვლავები ვართ
და როცა მიწას ვწყდებით,
ეს მათთვის ჩვენი ადამიანური სისუსტე კი არა,
ღმერთით ავსებულ ცაზე ულამაზესი გაელვებაა.”

Continue reading